Babia Góra Masyw górski w Europie (Polsce i Słowacji). „Babia góra” znajduje się w Paśmie Babiogórskim należącym do Beskidu Żywieckiego w Beskidach Zachodnich. Jest drugim, zaraz po Tatrach, najwyższym szczytem w Polsce. Najwyższym szczytem Babio góry jest „Diablak”-1725 m n.p.m.

Parki i ogrody Poczdamu są nie tylko okazem dla fanatyków przyrody i ekologii, lecz również pasjonatów historii. Podczas naszego wyjazdu poznaliśmy historię powstania terenów oraz symbole, które pozostawiła po sobie późniejsza historia. W parku Babelsberg zobaczymy między innymi Most Glienicke leżący na rzece Haweli.

Jednym z praktycznych zajęć na terenie New Garden było badanie gleby. Krótki wstęp z teorii, dotyczył poznania różnych rodzajów ziem potrzebnych do nawożenia i urozmaicenia gleby na terenach parku: ogrodnicy stale doglądają zmian we florze i dokładają jak największych starań, aby zoptymalizować rozwój i wzrost roślin.

Następnie mogliśmy sami dostrzec zmiany w naturalnej glebie parku.

Podczas naszego wrześniowego wyjazdu do Poczdamu organizowanego przez UNESCO mieliśmy szansę pogłębić wiedzę w dziedzinie ogrodnictwa i poznać wiele ciekawostek w zakresie hodowli i uprawy roślin występujących na terenie ogrodów poczdamskich. Tym, co szczególnie zwróciło naszą uwagę, były oparzenia drzew. Dowiedzieliśmy się, że pod wpływem dużego promieniowania słonecznego na korze drzew mogą pojawiać się plamki oznaczające oparzenie rośliny. Potem dochodzi do większych ubytków w korze drzewa. Kolejnym zaskakującym odkryciem było drzewo, które pomimo tego, że jego korzenie znajdowały się w wodzie, było wysuszone. Powodem była zbyt mała ilość opadów – drzewo nie było w stanie absorbować wilgoci z atmosfery.

W ramach pracy nad projektem o zmianach klimatu, Maja Rudnicka z klasy 3A opracowała nieco inną, tym razem artystyczną, odsłonę naszych działań. Na szkicach wykonanych przez Maję możecie zobaczyć piękno poczdamskich parków uchwycone przez autorkę. Jedna z rycin przedstawia most, który niegdyś dzielił Republikę Federalną i Demokratyczną Niemiec. Kolejne dokumentują niezwykłe detale architektoniczne Pałacu Bebelsberg oraz dywany przeróżnej roślinności ułożonej w misterne wzory i majestatyczne łabędzie królujące na rzece.
W kolejnych postach będziemy prezentować inne ciekawe zagadnienia, z którymi zapoznaliśmy się w Poczdamie. Zapraszamy.

>>obejrzyj galerię<<

Podczas 31. Sesji Międzynarodowej Rady Koordynacyjnej Programu Człowiek i Biosfera UNESCO (ICC MAB), która odbyła się w Paryżu w dniach 17-21 czerwca 2019 r., na listę Rezerwatów Biosfery UNESCO został wpisany Transgraniczny Rezerwat Biosfery „Roztocze”, składający się z rezerwatów na terenie Polski i Ukrainy.

Międzynarodowy Rezerwat Biosfery UNESCO „Polesie Zachodnie” – to powołany w maju 2002 r. rezerwat z inicjatywy Ekologicznego Klubu UNESCO z Piask. Jest to trójpaństwowy Rezerwat Biosfery obejmujący przygraniczne rejony Polesia na terenie Białorusi, Polski i Ukrainy. W obrębie tego rezerwatu występuje wiele jezior nie mających pochodzenia polodowcowego. Są to tereny bardzo podmokłe (bagna i torfowiska) i występują lasy będące namiastką tundry.

W tym roku szkolnym klasa 2E we współpracy z opiekunem szkolnego klubu Unesco, pod opieką merytoryczną pani Beaty Kuci, rozpoczęła pracę nad projektem poświęconym tematyce „Człowiek i biosfera”.
Międzynarodowy Program „Człowiek i biosfera” (Man and Biosphere – MAB) został zapoczątkowany przez UNESCO w 1971 roku. Celem programu jest kreowanie zrównoważonych relacji między ludźmi i biosferą, zaś metodą realizacji tego zamierzenia jest tworzenie międzynarodowej Sieci Rezerwatów Biosfery.

Pod koniec ubiegłego roku szkolnego nasze liceum zostało zaproszone do udziału w międzynarodowym projekcie ekologicznym Young Climate Action for World Heritage organizowanym przez Niemiecki Komitet Unesco, Instytut Heritage Studies oraz Fundację Prussian Palaces and Gardens Berlin-Brandenburg. Celem projektu jest uwrażliwienie młodych ludzi i społeczności lokalnej na problem zmian klimatu. Powstało sześć międzynarodowych grup, które w różnych terminach spotkają się w różnych częściach Niemiec, by obserwować, jakim zagrożeniom musimy stawić czoła, zarówno my, jak i miejsca światowego dziedzictwa.